Schwalbe

“Hierbij beloof ik dat ik tot aan mijn dood de voorstelling Till We Die iedere vijf jaar zal spelen, mits mijn gezondheid dat toelaat, ongeacht of ik nog deel uitmaak van theatercollectief Schwalbe. Tevens wordt mijn ziel ‑ mocht blijken dat ik die heb ‑ na mijn dood uitgenodigd door de overlevenden om ‑ mocht ze dat willen ‑ mee te spelen met de voorstelling.”

Dit contract sloten de spelers van Schwalbe met elkaar. Spaar ze was hun afstudeervoorstelling uit 2008. Ze wilden zich in het zweet werken, de voeten in de aarde stampen, omwille van alles en omwille van niets. Ze besloten de voorstelling iedere vijf jaar te spelen totdat de laatste van hen overleden zou zijn: Till We Die. In 2020 speelden ze de tweede Till We Die, in Theater Rotterdam, midden in de Coronapandemie. Nu, weer 7 jaar later (de beloofde 5 jaar bleek onhaalbaar), voelt zeggen ‘dat er in de tussentijd veel gebeurd is’ als een verdund cliché. Kinderen zijn geboren, geliefden overleden, de wereld om ons heen is meer in verandering dan we misschien ooit voor mogelijk hadden gehouden. Schwalbe "nodigt u van harte uit om deze derde editie bij te komen wonen, in nona, waar we ons nog altijd thuis voelen."

“In Till We Die blijven we dansen; op dezelfde beat, door de jaren heen, met onze steeds ouder wordende lichamen. De betekenis van de voorstelling zal veranderen. Doordat de wereld om ons heen verandert, doordat we ouder worden, zullen we misschien niet meer kunnen springen. En doordat we uiteindelijk met elkaars afwezigheid om zullen moeten gaan.”